Insurgency: Sandstorm ve Proxy: Hangi Trafik Tünele Girer?

Insurgency: Sandstorm tarafında proxy konuşurken ilk ayrılması gereken şey, oyunun ağ üzerinde tek bir iş yapmadığıdır. Kütüphaneyi açan arayüz web isteği üretir, güncelleme paketleri bambaşka bir dağıtım altyapısından iner, hesap oturumu ayrı bir kimlik doğrulama yolundan geçer ve gerçek maç trafiği bunların hiçbirine benzemez.

Bu ayrımı atlayan kurulumlar birbirine benzer bir sonuçla biter: arayüz proxy üzerinden açılır, sunucu listesi gelir, ancak bir sunucuya girildiğinde bağlantı ya kurulmaz ya da kurulup olağan hattınızdan yürür. Sorun yapılandırmanın yanlış olması değil, kapsamının sanıldığı kadar geniş olmamasıdır.

Aşağıdaki bölümler bu kapsamı katman katman açıyor; ayrıca proxy’nin gerçekten işe yaradığı yerleri ve hiçbir ayarın çözemeyeceği sınırları ayrı ayrı işaretliyor.

Tek bir oyun akşamı kaç ayrı bağlantı üretir?

İstemciyi başlattığınız anda dört farklı akış devreye girer. Birincisi dağıtım platformunun arayüzüdür: mağaza sayfaları, kütüphane, arkadaş listesi ve haber akışı sıradan HTTPS istekleridir ve TCP üzerinde yürür. İkincisi içerik indirmedir; yamalar ve depo dosyaları coğrafi olarak dağıtılmış düğümlerden çekilir. Üçüncüsü hesap oturumudur. Dördüncüsü ise maçın kendisidir.

İlk üçü bir HTTP proxy’sinin doğal işidir. HTTPS hedefleri için istemci CONNECT hedef.example:443 biçiminde bir tünel açar ve proxy şifreli baytları taşır; bu yöntemin ayrıntısı CONNECT metodu yazısında anlatılıyor. Dördüncüsü farklıdır: nişancı oyunlarının konum, atış ve isabet bilgisi taşıyan paketleri gecikmeye karşı duyarlıdır ve yaygın olarak UDP üzerinde taşınır.

UDP bir TCP tünelinin içine kendiliğinden girmez. Klasik HTTP proxy yalnızca TCP taşır; SOCKS5 ise UDP ASSOCIATE yöntemiyle UDP taşıyabilir, ama bunun çalışması için hem proxy sunucusunun bu yöntemi açık tutması hem de oyun istemcisinin SOCKS5 üzerinden UDP göndermeyi desteklemesi gerekir. Masaüstü oyun istemcilerinin çoğunda bu ikinci koşul sağlanmaz.

Pratik sonuç şudur: proxy’nin kapsamı büyük olasılıkla mağaza, indirme, hesap ve web tarafıyla sınırlı kalır. Bunu bir eksiklik değil, kurulumun sınırı olarak kabul edip beklentiyi buna göre kurmak, saatlerce süren yanlış teşhisin önüne geçer.

Launcher penceresi ile maç istemcisi aynı kuralı okumaz

Dağıtım platformunun istemcisi ve oyunun çalıştırılabilir dosyası ayrı süreçlerdir. Windows’ta sistem geneli proxy ayarı esasen WinINET/WinHTTP yığınını kullanan uygulamaları etkiler; platform istemcisinin arayüzü bu ayardan etkilenebilir, oyunun kendi ağ katmanı ise çoğu zaman doğrudan soket açar ve o ayarı hiç okumaz.

Bu nedenle “proxy’yi açtım, oyun hâlâ eski IP’den bağlanıyor” tablosu bir hata değil, beklenen davranıştır. Süreç bazında ayrım yapmayan bir kurulum bunu göremez; oysa uygulama bazlı yönlendirme yapan araçlarda hangi sürecin tünele girdiğini tek tek seçebilirsiniz. Platform istemcisinin kendi ayar ekranındaki proxy alanı da yalnızca o istemcinin isteklerini kapsar; kurulum adımları için dağıtım platformu proxy ayarları rehberine bakabilirsiniz.

İkinci ayrım kimlik doğrulamadadır. Hesap oturumu platform istemcisi üzerinden açılır ve oyun bu oturumdan aldığı bir bileti sunucuya sunar. Oturumu bir ülkeden açıp maça başka bir çıkıştan girmek, hesap tarafında ek doğrulama istenmesine yol açabilir. Ayarı değiştirdiğinizde tek seferde ve tutarlı biçimde değiştirin.

Yama günü: indirme trafiği nereden gelir, proxy ne yapar?

Güncelleme paketleri oyun sunucusundan değil, içerik dağıtım altyapısından iner. Bu altyapı sizi olağan koşullarda ağınıza yakın bir düğüme yönlendirir. Araya proxy koyduğunuzda yönlendirme kararı artık sizin konumunuza değil, proxy’nin çıkış konumuna göre verilir. Sonuç bazen daha iyi, çoğu zaman daha kötüdür: paket başka bir ülkeden geçip size döner.

Bunun iki somut faturası vardır. Birincisi süredir; büyük bir yama, uzak bir düğümden çekildiğinde görünür biçimde uzar. İkincisi maliyettir: residential ve mobil paketler aktarılan veri üzerinden ücretlendirildiği için onlarca gigabaytlık bir indirmeyi tünelden geçirmek kotayı hızla eritir. Hesabı önceden yapmak isterseniz bant genişliği hesaplama yazısı formülü veriyor.

Doğru kurgu genellikle ayrımdır: büyük indirmeleri olağan hattınızdan yapın, proxy’yi yalnızca gerçekten gerektiği işte tutun. Kısıtlı bir ağda çalışıyorsanız ve indirme olağan hattan mümkün değilse, veri merkezi çıkışı bu iş için en uygun olanıdır; hacim taşır ve birim maliyeti düşüktür. Datacenter proxy tam olarak bu tür yüksek hacimli, oturum hassasiyeti düşük işler için uygundur.

Bağlantı hangi aşamada kopuyor?

Sorun gidermenin en hızlı yolu, kopmanın hangi adımda gerçekleştiğini yerinde tespit etmektir. Sıra bellidir: istemci açılır, platform oturumu doğrulanır, sunucu listesi bir sorgu ile alınır, seçilen sunucuya katılma isteği gider ve ardından oyun akışı için ayrı bir oturum kurulur. Her adım farklı bir bileşene bakar.

Sunucu listesi gelmiyorsa sorun genellikle liste sorgusundadır ve bu sorgu maç trafiğinden bağımsızdır. Liste geliyor ama katılma isteği zaman aşımına uğruyorsa, yol maç oturumunun kurulduğu noktada tıkanıyor demektir. Oyun içine girip birkaç saniye sonra düşüyorsanız tablo yine değişir: oturum kurulmuş ama sürekli akış korunamamıştır.

Proxy’nin bu zincirdeki yeri dar ve nettir. Web ve liste tarafında etkili olabilir; maç oturumunda ise UDP ASSOCIATE zinciri tam kurulmadıkça devrede değildir. Bu yöntemin nasıl işlediğini ve hangi koşullarda çalıştığını SOCKS5 UDP desteği yazısı ayrıntılandırıyor.

Teşhis sırasında tek değişkenle ilerleyin. Proxy’yi kapatıp aynı adımı tekrarlayın; adım proxy kapalıyken de başarısızsa sorunun kaynağı başka yerdedir ve ayarla oynamak zaman kaybıdır. Çıkışın kendisinin ayakta olup olmadığını proxy kontrol aracıyla ayrıca doğrulayın.